توکنومیک ارز دیجیتال چیست؟ آموزش تحلیل Tokenomics و ریسک عرضه

توکنومیک ارز دیجیتال چیست؟ بررسی تخصصی اقتصاد توکن و ریسک عرضه

توکنومیک رمز ارز چیست؟ تحلیل تخصصی فاندامنتال
توکنومیک رمز ارز چیست؟ تحلیل تخصصی فاندامنتال

توکنومیک یا Tokenomics، یکی از مهم‌ترین بخش‌های تحلیل فاندامنتال ارز دیجیتال است. واژه Tokenomics از ترکیب دو کلمه Token و Economics ساخته شده و به ساختار اقتصادی یک توکن اشاره دارد.

وقتی توکنومیک یک پروژه را بررسی می‌کنیم، در واقع می‌خواهیم بفهمیم چه مقدار توکن وجود دارد، این توکن‌ها در اختیار چه کسانی هستند، چه مقدار از عرضه هنوز وارد بازار نشده و در آینده چه میزان توکن جدید وارد چرخه خواهد شد.

این اطلاعات اهمیت زیادی دارند؛ چون قیمت یک توکن فقط به میزان تقاضا بستگی ندارد. عرضه نیز نقش بسیار مهمی دارد.

عرضه در گردش، عرضه کل و حداکثر عرضه

سه مفهوم اصلی در بررسی عرضه یک توکن عبارت‌اند از:

Circulating Supply یا عرضه در گردش: مقدار توکن‌هایی که در حال حاضر در بازار در دسترس و قابل معامله هستند.

Total Supply یا عرضه کل: مقدار توکن‌هایی که ایجاد شده‌اند، با در نظر گرفتن توکن‌های سوزانده‌شده.

Max Supply یا حداکثر عرضه: بیشترین مقدار توکنی که طبق طراحی پروژه می‌تواند وجود داشته باشد؛ البته بعضی پروژه‌ها سقف عرضه مشخصی ندارند.

تفاوت میان این سه عدد برای تحلیلگر بسیار مهم است.

فرض کنیم یک پروژه یک میلیارد توکن دارد، اما فقط ۲۰۰ میلیون توکن در گردش است. در این شرایط، ۸۰۰ میلیون توکن هنوز می‌تواند در آینده وارد بازار شود. بنابراین بررسی قیمت فعلی بدون توجه به عرضه آینده می‌تواند تصویر ناقصی از ارزش پروژه ایجاد کند.

Market Cap و FDV

ارزش بازار یا Market Cap از ضرب قیمت فعلی توکن در عرضه در گردش به دست می‌آید.

برای مثال، اگر قیمت یک توکن ۵ دلار و عرضه در گردش آن ۱۰۰ میلیون واحد باشد، ارزش بازار برابر با ۵۰۰ میلیون دلار است.

اما معیار مهم دیگری به نام FDV یا Fully Diluted Valuation وجود دارد.

FDV به‌صورت ساده نشان می‌دهد اگر تمام توکن‌های موردنظر در محاسبه در گردش باشند، ارزش نظری پروژه با قیمت فعلی چقدر خواهد بود. در منابع رایج بازار، این مقدار با ضرب قیمت توکن در عرضه کل یا عرضه مبنای FDV محاسبه می‌شود.

بنابراین اگر Market Cap یک پروژه ۵۰۰ میلیون دلار و FDV آن ۵ میلیارد دلار باشد، فاصله بسیار زیادی میان ارزش فعلی بازار و ارزش رقیق‌شده وجود دارد.

این اختلاف لزوماً به معنی بد بودن پروژه نیست، اما یک هشدار مهم است: باید بدانیم این عرضه چه زمانی و با چه سرعتی وارد بازار می‌شود و آیا تقاضای جدید می‌تواند آن را جذب کند یا خیر.

Allocation؛ توکن‌ها دست چه کسانی هستند؟

در مرحله بعد باید بررسی کنیم توکن‌ها چگونه توزیع شده‌اند.

چه مقدار به تیم اختصاص یافته است؟

چه مقدار در اختیار سرمایه‌گذاران اولیه و صندوق‌هاست؟

چه مقدار به جامعه و اکوسیستم اختصاص دارد؟

چه مقدار در خزانه پروژه قرار گرفته است؟

توزیع نامتوازن می‌تواند ریسک تمرکز ایجاد کند. اگر بخش بزرگی از عرضه در اختیار تعداد محدودی از سرمایه‌گذاران یا تیم باشد، رفتار این گروه‌ها می‌تواند بر عرضه بازار و حتی حاکمیت پروژه تأثیر بگذارد.

بنابراین فقط درصد تخصیص مهم نیست؛ باید زمان آزاد شدن این توکن‌ها را نیز بررسی کنیم.

Vesting و Token Unlock

Vesting یعنی برنامه‌ای که مشخص می‌کند توکن‌های یک گروه، مانند تیم یا سرمایه‌گذاران، چه زمانی و طی چه دوره‌ای آزاد می‌شوند.

Token Unlock نیز به آزاد شدن توکن‌هایی اشاره دارد که قبلاً قفل بوده‌اند.

برای تحلیلگر، تاریخ Unlock اهمیت زیادی دارد.

فرض کنیم یک پروژه در ماه آینده مقدار قابل‌توجهی توکن را آزاد می‌کند. این اتفاق الزاماً به معنی سقوط قیمت نیست. اما اگر حجم توکن‌های آزادشده نسبت به عرضه در گردش زیاد باشد، باید بررسی کنیم چه کسانی این توکن‌ها را دریافت می‌کنند و احتمال فروش آنها چقدر است.

بنابراین به جای اینکه صرفاً بگوییم «Unlock بد است»، باید بپرسیم:

چه مقدار توکن آزاد می‌شود؟

در اختیار چه کسی قرار می‌گیرد؟

چه مقدار از عرضه فعلی را تشکیل می‌دهد؟

آیا بازار توان جذب این عرضه را دارد؟

Inflation و Emission

در بعضی پروژه‌ها عرضه توکن به مرور افزایش پیدا می‌کند. این افزایش می‌تواند از طریق پاداش استیکینگ، پاداش شبکه، استخراج یا سازوکارهای دیگر اتفاق بیفتد.

در این شرایط باید سرعت رشد عرضه را در کنار رشد تقاضا بررسی کنیم.

اگر عرضه با سرعت زیادی افزایش پیدا کند اما تقاضا رشد نکند، فشار رقیق‌شدن ارزش توکن می‌تواند افزایش پیدا کند.

از طرف دیگر، بعضی پروژه‌ها مکانیزم‌هایی مانند Burn دارند که بخشی از توکن‌ها را از چرخه خارج می‌کنند.

بنابراین تحلیلگر باید به جای برچسب ساده «تورمی» یا «ضدتورمی»، به نرخ خالص تغییر عرضه و رابطه آن با تقاضا توجه کند.

Utility؛ توکن چه کاربردی دارد؟

آخرین سؤال مهم این است:

اصلاً چرا باید کسی این توکن را بخرد و نگهداری کند؟

آیا برای پرداخت کارمزد استفاده می‌شود؟

آیا برای امنیت شبکه لازم است؟

آیا برای مشارکت در حاکمیت کاربرد دارد؟

آیا دسترسی به بخشی از محصول به آن وابسته است؟

آیا درآمد یا ارزش اقتصادی پروتکل به شکلی معنادار به توکن مرتبط می‌شود؟

اگر پروژه رشد کند اما هیچ ارتباط مشخصی میان رشد پروژه و تقاضای توکن وجود نداشته باشد، باید در ارزش‌گذاری توکن احتیاط بیشتری داشته باشیم.

جمع‌بندی

توکنومیک فقط بررسی تعداد توکن‌ها نیست.

یک تحلیلگر حرفه‌ای باید زنجیره کامل اقتصاد توکن را بررسی کند:

عرضه فعلی → عرضه آینده → توزیع توکن → Unlock و Vesting → نرخ انتشار → کاربرد توکن → تقاضا → فشار عرضه و تقاضا

در نهایت، هدف ما این نیست که صرفاً بگوییم توکنومیک یک پروژه خوب است یا بد.

هدف این است که بفهمیم ساختار عرضه و تقاضای توکن چه اثری بر ارزش‌گذاری و ریسک آن دارد.

در جلسه بعدی، وارد مرحله‌ای می‌شویم که توکنومیک را به اعداد اقتصادی پروژه وصل می‌کند: ارزش‌گذاری پروژه‌های کریپتویی، Market Cap، FDV، Revenue، Fees، TVL و معیارهای مقایسه‌ای.

بازدیدها: 0

ترید رمزارز در بهترین صرافی ایرانی

ترید رمزارز در بهترین صرافی ایرانی

خرید و فروش رمزارز در ایران با بیت پین

مشاهده

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا